บทที่ 333 หนีไปให้ไกลที่สุด

ธาดานอนไม่หลับทั้งคืน พอฟ้าสว่างก็รีบไปหาราณีทันที

ใครจะไปรู้ล่ะว่าราณีจะไม่ยอมให้เธอเจอโซเฟีย เธอแค่รับปากว่าจะให้เจอก็ต่อเมื่อเธอได้ครอบครองบริษัทอนัน

แต่ธาดารอต่อไปไม่ไหวแล้ว ตอนนี้ทั้งใจและสมองของเขาเต็มไปด้วยภาพของโซเฟีย

นึกถึงคืนนั้นที่อยู่ด้วยกัน เสียงลม

บทที่ 334 หาผู้หญิงคนนั้นเจอแล้ว

ฟางอึ้งไปสักครู่ ตามด้วยปิดคอมลง หันเก้าอี้ไปทางธาดา พูดด้วยรอยยิ้มว่า “เราคิดว่าระหว่างเราไม่มีอะไรต้องคุยกัน”

ธาดาตกใจ หรือว่าฟางรู้ความจริงแล้ว?

เขาถามอย่างนิ่งเฉยว่า “ฟาง เรารู้สึกว่าเธอกำลังโกรธเรา เธอยังโกรธเราเรื่องคืนนั้นอยู่ใช่ไหม? ฟาง เรายอมรับ

บทที่ 335 บาสตัวจริง

เมืองโลกัสกลางดึก ฟางสะดุ้งตื่นขึ้นมาจากฝันร้าย

เธอรู้สึกว่าตัวเองเป็นโรคประสาทแล้ว รู้สึกแต่ว่าบาสยังไม่ตาย รู้สึกแต่ว่าเขายังสามารถกลับมาได้อีก

แต่หากเขายังไม่ตาย ทำไมจนถึงตอนนี้แล้วยังไม่กลับมาอีกล่ะ ? เธอรอมานาน,kdแล้ว แต่รอแล้วก็รอบาสตัวปลอมกลับมา ทุกอย่างไร้ความหมาย