บทที่ 330 สายตาที่เปลี่ยนไป

“ถ้าคิดไม่ออกแล้วก็ไม่เป็นไร ไม่ต้องคิดแล้วก็ได้”เธอก็ไปซบลงที่หน้าอกของเขา ฟังเสียงหัวใจที่เต้นของเขาอย่างเงียบๆ

เขารู้ว่าเขาชื่อธาดา นี่คือชื่อที่ผู้หญิงตรงหน้าบอกกับเขา

เขาจำอะไรไม่ได้เลย จำได้แค่ว่าครั้งแรกที่ตื่นขึ้นมา ตรงหน้าก็มีแต่ความว่างเปล่าเคว้งคว้าง ตัวของ

บทที่ 331 รวบจับให้หมด

พอกินซุปหม่าล่าเสร็จ มันก็ดึกมาแล้ว

ธาดาทำตามปกติก็คือเดินเข้าไปในห้องนอน แต่ถูกฟางเรียกตัวไว้ซะก่อน:“คือว่า……บาส เดี๋ยวนี้ลูกต้นฝันร้ายบ่อยน่ะ ฉันก็เลยต้องนอนกับลูกต้นสักพัก รอเขาหายดีแล้วฉันค่อยกลับห้องไปนอนนะ”

ธาดาไม่ได้สนใจอะไร เขาพยักหน้าเเล้วหันหลังเดินเข้าห้องไป

ธ

บทที่ 332 ตัดสินใจยอมรับความจริง

ฟางคิดว่าคำพูดของคิมสมเหตุสมผล แต่ถ้าหากว่าเป็นแบบนั้น ก็แสดงว่าเธอต้องทำเป็นไม่รู้เรื่องอะไร และยังอยู่กับธาดาเหมือนสามีภรรยา

เธอไม่รู้ว่าตนเองจะทำได้ไหม

คิมถอนหายใจแล้วพูดว่า “พี่สะใภ้ ถ้าพี่รู้สึกอึดอัดใจ ก็รีบไปนอนเถอะ การออกแบบของรอบนี้ไว้ก่อนก็ได้ สุขภา