บทที่ 222 เรื่องราวของพวกเขา

บาสพูดทิ้งท้ายว่า:”ฝากไว้ก่อนเถอะ!”

แล้วก็วิ่งตามออกไป

ฟ้าเริ่มมืดแล้ว ลมเย็นๆพัดผ่าน ฟางรีบรัดเสื้อกันหนาวให้แนบชิดลำตัว เธอหนาวสั่นท่ามกลางสายลม

ทันใดนั้น ก็มีมือข้างหนึ่งโอบเธอไว้ ทำให้ฟางทรงตัวไม่อยู่

บาสถอดเสื้อกันหนาวของเขา ห่มลงบนร่างผอมๆของฟาง

“ข้างนอ

บทที่ 223 ความหวังที่เป็นได้เเค่หนึ่งในหมื่น

ตั้งแต่เช้า บาสบอกทุกอย่างกับลูกต้น

ลูกต้นเป็นเด็กดีมาก เขาเชื่อฟังเเละตอบตกลง ในใจลึกๆเขาสาบานว่าจะไม่ทำให้มามี้ตกใจ เเละต้องปกป้องมามี้ เพื่อที่เธอจะได้หายดีขึ้นเร็วๆ

เเสงของดวงอาทิตย์สอดส่องเข้ามาในห้อง ฟางลืมตาขึ้น เธอรู้สึกว่าข้

บทที่224 คนแปลกหน้า

ทันใดนั้นฟางก็หลับตา ถามอย่างช้าๆว่า:“นายบอกว่า เมื่อก่อนฉันชื่อว่าฟาง ใช่ไหม?”

บาสตอบไปแค่ว่า'อืม' ฟางก็พูดต่อว่า:“ตลกดีนะ ตอนอยู่โรงพยาบาลดูแลฉันเดือนกว่า และคนที่อยู่กับฉันในบ้านหลังเล็กนั้น คำที่เขาพูดกลับไม่มีอะไรจริงเลย”

บาสเจ็บปวดใจและอยากจะพูด แต่มันกลับพูดออกจากปาก