บทที่ 22

บาส ฉันไม่ได้เป็นอย่างที่นายคิด

“ ในที่สุดก็รู้ว่าต้องกลับมา ” เขามีความรู้สึกหนาวเหมือนจะหาวออกมาเป็นน้ำเเข็ง

ฟางไม่สนใจคำพูดของเขา แค่ถามเบาๆว่า:“ลูกต้นอยู่ไหน？”

“เขานอนแล้ว”

ฟางพยักหน้า เตรียมตัวจะเข้าห้องนอนตรวจดูความเรียบ

บทที่ 23

ทิ้งไว้โดยไม่มีคำล่ำลา

คิดถึงผู้หญิงคนนั้นจัง บาสหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา โทรเบอร์โทรศัพท์บ้าน

“ฮัลโหล คุณชายใหญ่ คุณมีเรื่องอะไรหรือเปล่าครับ？”

คนที่รับสายคือพ่อบ้าน น้ำเสียงของเขามีความเร่งรีบมาก

บาสลังเลอยู่ไม่กี่วินาที เขาอยากถามหาฟาง เเต่เขาไม่กล้าเอ่ยปาก เลยต้องใช้ล

บทที่ 24

ผู้ชายที่น่ารังเกียจ

หนึ่งปีที่แล้ว เธอรู้สึกเบื่อจึงเข้าอินเทอร์เน็ตเล่น เธอพบเจอกระจกที่เป็นเหมือนเธอ เขาเรียนรู้การออกแบบแฟชั่น มีหัวข้อที่เหมือนกัน จึงมีเรื่องให้คุยทั่วไปมากยิ่งขึ้น

คุยไปคุยมา ทั้งสองก็เริ่มคุ้นเคยกัน

กระจกเหมือนมีความเข้าใจที่ไม่เหมือนใครเกี่ยวกับการอ