บทที่ 101 ผู้หญิงคนนั้นเหมือนหนาม

เพราะการไม่ชอบถูกรบกวนเวลารับประทานอาหารนั้น ทั้งภัตตาคารก็ถูกเขาเมาท์ไปหมด ข้างๆที่มีเชฟรอคอยคำสั่งจากเขา พนักงานเสริฟ และยาม ก็เดินออกไปไกลๆอย่างรู้ตัวโดยให้พวกเขาสองคนอยู่กันสองคน

ความสว่างที่พอดี กับเสียงดนตรีที่บรรเลงอย่างสบายหู ตรงหน้าก็เป็นอาหารแต่งได้สวย

บทที่ 102 แม่ผมชื่อฟางครับ

ต้นเรียกออกมาอย่างตกใจทีหนึ่ง จากนั้นก็วิ่งพุ่งเข้าไปอย่างรีบเร่ง กอดขาของบาสไว้แน่น ทั้งหน้าเต็มไปด้วยน้ำตา

บอร์ดี้การ์ดของบาสเห็นแล้วก็รีบขึ้นไปดึงต้นไว้ แต่กลับถูกมือบาสห้ามไว้ก่อน มือบอดี้การ์ดเลยค่อยๆถอยไป

ทุกคนก็เห็นได้ชัดเจนว่าเด็กน้อยคนนี้รู้จักบาส และความสัม

บทที่ 103 คุกเข่าขอร้อง

เมื่อทาเสร็จแล้ว บาสก็อยากไปส่งต้นกลับบ้าน แต่กลับถูกต้นปฏิเสธไป

“ต้นไม่อยากจากอาบาสครับ”ต้นดิ้นรน พยายามรักษาเวลาที่ได้อยู่กับบาส

สำหรับเด็กน้อยคนนี้แล้ว ฟางก็ไม่เคยมีวิธีมาจัดการเขาได้ บาสก็เหมือนกัน เลยทำได้เพียงยอมต้นตลอด

บาสมีคำขอโทษต่อโซเฟียขึ้นมา “ผมส่งต้นกลับบ