บทที่ 9

ทที่ 9 : ร่างแล้วร่างเล่า

มืดและชื้น แสงสว่างส่องจากปากถ้ำเลือนรางเต็มทน อ่อนบางจางมาก ส่วนลึกของโถงถ้ำ เงียบจนสงัด หากมีลมพัดลอดผ่านโพรงถ้ำเพียงแผ่วก็อาจได้ยินเสียงแผ่วๆ หากลมแรงก็อาจกลายเป็นเสียงกรีดก้องร้องดังดั่งเสียงปีศาจจากอเวจีออกมาโหยหวนครวญคร่ำ โพรงถ้ำเว้าแวบแคบคับและปูดโป่งป่องบวม