ทที่ 7 : รอยเท้า

เสียงปืนดังขึ้น ฟ้าลั่นสะดุ้งเฮือกเหมือนโดนยิงแต่ไม่ใช่ วันปิยะยิงปืนขึ้นฟ้า ไม่ได้ยิงมาที่เขา

“ไอ้ยะ”

“มึงลุกออกมาทำไม แล้วมึงจะเดินไปไหน”

“กู…”

พูดอะไรไม่ออก กำลังจะเสพสมภิรมย์ร่วมกับนางเนรมิตวิศิษฏ์วิเศษที่สุดในโลกอยู่รอมร่อ เหนี่ยวนางนอนหงาย พลิกกายก่ายทับ แต่ทำไมตอนนี้กูยืนเซ่อ

ทที่ 8 : ไก่อ่อน

แดดอ่อนอุ่น ไฟหมองแสง ไก่ย่างกับมันหมกไฟสู่กันกินสามคนเกลี้ยงฉาด หาใส่ท้องให้หนักไว้ก่อน โชคดีที่จิ๊กโก๋บ้านนอกแต่เรียนหนังสือในเมืองไม่ทำตัวเป็นวัวลืมตีน เขาว่าเขาเองเข้าเมืองไปเรียนหนังสือแต่จบชั้นป.๔ แต่ความถนัดคุ้นเคยในการเสาะล่าหากินยังติดตัวอยู่ เขารับประกันเรื่องปากเรื่องท้อง

ทที่ 9 : ร่างแล้วร่างเล่า

มืดและชื้น แสงสว่างส่องจากปากถ้ำเลือนรางเต็มทน อ่อนบางจางมาก ส่วนลึกของโถงถ้ำ เงียบจนสงัด หากมีลมพัดลอดผ่านโพรงถ้ำเพียงแผ่วก็อาจได้ยินเสียงแผ่วๆ หากลมแรงก็อาจกลายเป็นเสียงกรีดก้องร้องดังดั่งเสียงปีศาจจากอเวจีออกมาโหยหวนครวญคร่ำ โพรงถ้ำเว้าแวบแคบคับและปูดโป่งป่องบวมไม่เสมอกั