ตอน 7
เชลยรักแห่งเม็ดทราย
บทที่ 7
หลังจากที่ขึ้นครองบัลลังก์แล้วเขาก็มิอาจละทิ้งราษฎรอัลนูรีนของตนได้ เมื่อเอ่ยคำสัตย์สาบานต่อหน้าพระบิดาและราษฎรทั้งประเทศว่าจะปกครองพัฒนาให้อัลนูรีนเป็นประเทศที่เต็มไปด้วยความสุขสงบ ปวงประชาผองอยู่ร่วมกันอย่างสุขสบายภายใต้การปกครองของตน เขาก็ต้องทำให้ได้ดังคำที่ได้เอ่ยสัตย์สาบานไว้
“อานีสต
ตอน 8
บทที่ 8
“นี่อะไรกันคะ...ทำไมผู้ชายคนนี้ถึงได้มานั่งที่เก้าอี้ของน้ำเหนือ”
นีราพรรณเอ่ยถามคณะกรรมการทุกคนด้วยน้ำเสียงสั่นเทา เธอจำบุรุษชาติชาวอาหรับที่นั่งอยู่หัวโต๊ะได้แม่นยำว่าเขาคือเจ้าชายฮารีฟร์ อัล ริฟาอีลส์ คู่กรณีที่เธอเพิ่งขับรถชนเมื่อช่วงเช้าที่ผ่านมา แต่เธอไม่เข้าใจว่าชาวอาหรับสองคนนี้ทั
ตอน 9
บทที่ 9
“ปล่อยแขนฉันเดี๋ยวนี้น่ะ”
นีราพรรณพยายามสะบัดแขนให้หลุดจากพันธการของมือใหญ่แข็งแกร่งยิ่งกว่าเหล็กไหล แต่สะบัดทำไหร่ก็สะบัดไม่หลุดแถมต้นแขนอีกข้างของเธอถูกจับไว้มั่นแล้วดึงเข้าไปปะทะกับอกกว้างจนเธอรู้สึกเจ็บทั่วบริเวณที่ปะทะกับกำแพงมนุษย์
“เจ้าจะตามไอ้ผู้ชายหน้าจืดคนนั้นไปหรือ”
เจ้าชายฮารี