ตอน 36
เชลยรักแห่งเม็ดทราย
บทที่ 36
“เอาสิ!...สัมผัสเรา อย่าได้กลัว อย่าได้ต่อต้านความต้องการของตนเอง”
นีราพรรณหลุบสายตามองอกกว้างแข็งแกร่งเต็มไปด้วยมัดกล้ามและไรขนอ่อนๆ ลางแพ้กำลังลอยมาให้เห็นรำไรเมื่อมือบางมีชีวิตชีวาค่อยๆ แตะแผ่วเบาไปตามอกกว้าง นิ้วเรียวยาวดุจลำเทียนกรีดนิ้ววนเป็นวงกลมโดยรอบก่อนจะสะกิดตรงยอดถันสีเข้ม หญิ
ตอน 37
บทที่ 37
“ได้โปรด...อย่าแกล้งน้ำเหนือ เจ้าชายก็รู้ว่าน้ำเหนือต้องการสิ่งใด”
ริมฝีปากร้อนผ่าวที่กดจูบดูดคลึงจากปลายถันซ้ายเลื่อนไปอีกข้างแล้วมอบความสุขซาบซ่านกอปรกับมือใหญ่ที่ยังคงทรมานสำรวจแตะสัมผัสเรือนกายด้านล่างบริเวณดอกไม้หวานอย่างไม่มีที่สิ้นสุดทำให้นีราพรรณต้องครางร้องขออยากให้เจ้าชายฮารีฟร
ตอน 38
บทที่ 38
ซึ่งเป็นการขอโทษครั้งแรกในชีวิตที่เจ้าแห่งอัลนูรีนได้เอ่ยกับอิสตรีอื่น เพราะนอกจากท่านแม่ที่เคารพรักแล้วเจ้าชายฮารีฟร์ไม่เคยเอ่ยขอโทษหญิงใดเลยในชีวิต
“เราขอโทษน้ำเหนือ ถ้าหากไม่ทำเช่นนี้เราก็ไม่มีเจ้าอยู่บนเส้นทางชีวิตของเรา”
นีราพรรณขยับกายอย่างแผ่วเบาระมัดระวังเมื่ออากาศในยามเช้าก่อนอ