บทที่ 30

“เราให้เวลาเจ้าตัดสินใจภายใน 1 ชั่วโมง ถ้าหากเจ้าตกลงให้ขึ้นไปหาเราบนห้องนอน แต่ถ้าหากไม่!...ก็เตรียมตัวเก็บกระเป๋าออกจากบ้านที่เคยเป็นของเจ้าได้เลย”

นีราพรรณมองตามร่างสูงใหญ่ของเจ้าแห่งทะเลทรายผู้ไร้ซึ่งหัวใจไปด้วยดวงตาฝ้าฟางจากหยาดน้ำตาอุ่นใสที่เอ่อคลอเบ้าก่อนจะร่วงเผาะลงมาตามพวงแก้มที่

บทที่ 31

“ชั้น 2 ห้องซ้ายมือครับ”

อานีสต์เอ่ยบอกเสียงเศร้าไม่แพ้กันจากนั้นก็ทรุดตัวลงนั่งแทบเท้านีราพรรณ ถึงตอนนี้องครักษ์วาอีน์ได้สาวเท้ายาวๆ เข้ามาในห้องทำงานจากนั้นก็นั่งลงใกล้ๆ กับเพื่อนรัก กริยาที่องครักษ์ทั้งสองได้แสดงออกเป็นไปดังที่เคยทำกับเจ้าเหนือหัวของตนเองทุกประการ

“คุณน้ำเหนือครับ ผมกับ

บทที่ 32

“น้ำเหนือขอเว้นวันเสาร์อาทิตย์ได้มั้ยคะ น้ำเหนืออยากอยู่ดูแลพ่อสัก 2 วันก็ยังดี”

“ก็ได้น้ำเหนือเรายอมให้เจ้า”

ดวงตากลมโตคู่สวยที่มองมาอย่างอ้อนวอนทำให้เจ้าชายฮารีฟร์ใจอ่อนต้องเอ่ยตอบตกลงในที่สุด เรือนกายกำยำสูงใหญ่ผุดลุกขึ้นจากโซฟาโดยไม่ลืมดึงร่างบอบบางของนีราพรรณให้ลุกขึ้นตามด้วย

“หมด