บทที่ 16

อานีสต์กลั้นหัวเราะไว้สุดความสามารถจนบ่ากว้างสั่นสะท้าน ใบหน้าหล่อเข้มแดงก่ำไปหมด ถ้าหากเจ้าชายซารีฟร์และองครักษ์คนอื่นๆ มาเห็นเจ้าแห่งอัลนูรีนขโมยภาพของหญิงสาวมาเก็บไว้แนบกายคงได้พากันอ้าปากค้างด้วยความคาดไม่ถึงเป็นแน่

“หยุดหัวเราะได้แล้วอานีสต์ ขำอะไรกันนักกันหนา“

เจ้าชายฮารีฟร์ต่อว่าองคร

บทที่ 17

เจ้าชายฮารีฟร์ยิ้มบางๆ ให้กับองครักษ์ผู้ซื่อสัตย์จากนั้นก็สาวเท้ายาวๆ กลับไปทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้หนานุ่มพยายามปรับความคิดบังคับจิตใจของตนให้มุ่งอยู่ที่งานกองใหญ่ซึ่งวางอยู่เบื้องหน้า แต่ผ่านไปได้ครู่เดียวเขาก็ต้องผลักเอกสารทุกอย่างออก ตอนนี้เขาไม่มีกะจิตกะใจทำอะไรทั้งนั้นถ้าหากยังไม่ได้รั

บทที่ 18

งานเลี้ยงครบรอบสิบปีของเดอะธาราแกรนด์โฮเทลจะไม่มีการจัดขึ้นหรือถึงแม้จัดขึ้นพ่อของเธอก็ไม่ใช่คนเปิดม่าน คนที่จะทำหน้าที่นี้มีเพียงผู้เดียวคือเจ้าชายฮารีฟร์ อัล ริฟาอีลส์ หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ เพื่อเรียกความมั่นใจให้ตนเองก่อนจะตัดสินใจเลียบเคียงเอ่ยถามบิดา

“คุณพ่อคะ ถ้าหากในวันหนึ่งส