ตอน 110
เชลยรักแห่งเม็ดทราย
บทที่ 110
นีราพรรณลุกขึ้นช้าๆ กระชับเสื้อโค้ทตัวยาวในมือจากนั้นก็หันไปยิ้มหวานให้นะญาแล้วโอบกอดหญิงรับใช้ผู้ซื่อสัตย์ไว้แนบแน่น
“ขอบใจนะญามากน่ะที่คอยอยู่รับใช้เราตลอด”
“พระองค์ อย่ากลับเมืองไทยเลย สงสารเจ้าเหนือหัวของนะญาด้วยเถอะเพคะ” นะญาสะอื้นร้องไห้อ้อนวอนขอร้องแทนเจ้าชายหนุ่ม
“นะญาจะขอร้องแทนเ
ตอน 111
บทที่ 111
“เมื่อสักครู่คุณบอกว่าเอาเอกสารมาให้น้ำเหนือเซ็นงั้นหรือคะ”
“พะยะค่ะ”
บุรุษหนุ่มรับคำอย่างนอบน้อมแล้วเดินตรงไปที่โต๊ะทำงานใหญ่ที่เคยเป็นที่ทำงานของเจ้าชายฮารีฟร์มาก่อนจากนั้นก็วางแฟ้มเอกสารปึกหนาลงบนโต๊ะเป็นการบังคับกลายๆ ให้นีราพรรณต้องเดินมาทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ใหญ่
“เอ่อ...ไม่ต้องพูดร
ตอน 112
บทที่ 112
“อ้าว!...งั้นหรือ?...พี่ไม่เห็นได้ยินเลย”
เจ้าฮารีฟร์หลุดออกจากภวังค์วังวนยิ้มเก้อๆ ทำหน้าเด๋อด๋าหันมามองอนุชาจากนั้นก็หยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกงพอได้เห็นเบอร์ที่โชวร์ตรงหน้าจอโทรศัพท์ก็รีบกดรับอย่างรวดเร็ว
“ว่าไงคาซัจ”
ทั้งๆ ที่ตื่นเต้นที่เห็นว่าเป็นองครักษ์จากเมืองไทยเป็นผู้โทร