บทที่ 108

เสียงพูดคุยปรึกษาอาการของคนไข้เป็นภาษาอาหรับที่ดังแว่วๆ อยู่ใกล้หูทำให้นีราพรรณรู้สึกตัวค่อยๆ เปิดเปลือกตาขึ้นช้าๆ ในตอนแรกที่เห็นเพดานห้องสีขาวหญิงสาวออกจะงงๆ อยู่บ้างว่าที่นี่คือที่ไหนเพราะสำนึกสุดท้ายก่อนสิ้นสติจำได้ว่าตนเองนั่งอยู่บนหลังม้าและถูกพายุทะเลทรายซัดกระหน่ำจนตกจากหลังม้า

“พ

บทที่ 109

“ไม่ค่ะ น้ำเหนือจะกลับคนเดียว”

นีราพรรณพยายามทำใจแข็งเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงให้ฟังดูราบเรียบไร้ความรู้สึกที่สุดถึงแม้ว่าลึกๆ แล้วจิตใจกำลังปวดร้าวเลือดซึมทั่วกายก็ตามทีเถอะ เจ้าชายฮารีฟร์อาจต้องการลูกแต่เขาไม่ต้องการเธอ การสร้างกำแพงหนาที่เรียกว่าความเฉยเมยเย็นชาจะเป็นเกราะชั้นดีที่ป้องกันให้

บทที่ 110

นีราพรรณลุกขึ้นช้าๆ กระชับเสื้อโค้ทตัวยาวในมือจากนั้นก็หันไปยิ้มหวานให้นะญาแล้วโอบกอดหญิงรับใช้ผู้ซื่อสัตย์ไว้แนบแน่น

“ขอบใจนะญามากน่ะที่คอยอยู่รับใช้เราตลอด”

“พระองค์ อย่ากลับเมืองไทยเลย สงสารเจ้าเหนือหัวของนะญาด้วยเถอะเพคะ” นะญาสะอื้นร้องไห้อ้อนวอนขอร้องแทนเจ้าชายหนุ่ม

“นะญาจะขอร้องแทนเ