ตอนที่ 18

ฟู่จิ่ว...พวกคุณอย่าเสียใจทีหลังก็แล้วกัน

นี่กำลังตัดขาดเธอใช่ไหม?

แววตาของฟู่จิ่วเฉยชา ตอบกลับคนเป็นพ่อแค่สามคำ “แล้วแต่คุณ”

“ดี!” ทรวงอกฟู่จงอี้สะท้านขึ้นลง เขาหันไปเอ่ยกับหัวหน้าอาจารย์ “อาจารย์ได้ยินแล้วใช่ไหมครับ ผมคงทำอะไรเด็กคนนี้ไม่ได้แล้ว ไม่ว่าทางโรงเรียนจะไล่ออกหรือ

ตอนที่ 19

ฟู่จิ่วโกรธแล้ว

ฟู่จิ่วรู้ดีกว่าเมื่อก่อนความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับแม่กระด้างกระเดื่องแค่ไหน ยังไงเสียความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมยังคงอยู่ในหัวสมองเธอ

ตอนนั้นเธอไม่เข้าใจอะไรทั้งนั้น ด้วยเรื่องที่ต้องเสแสร้งเป็นผู้ชายมันกดดันเธอมากเหลือเกิน

เธอคิดว่าทั้งหมดนี้เป็นความผิดของแม่

ตอนที่ 20

ฟู่จิ่ว...ให้พวกเขามาอ้อนวอนหนูสิ!

ทันทีที่หัวหน้าอาจารย์ได้ยินคำพูดของฟู่จิ่ว จึงโมโหเดือดดาลทันที “ดี! ฟู่จิ่ว...เธอแน่มาก! โรงเรียนของเราคงสั่งสอนคนแบบเธอไม่ได้ ฟังให้ดีนะ ต่อให้แม่เธอมาอ้อนวอนก็ไม่มีประโยชน์แล้ว เศษสวะอย่างเธอจะไปที่ไหนก็ไป!”

โครม!

เสียงกระแทกโทรศัพท์ดังขึ