บทที่ 13

ตอนที่ 13

กินเต้าหู้ของคุณชายฉิน

[1]เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน กระทั่งบอดี้การ์ดชุดดำด้านข้างยังป้องกันไม่ทัน

ส่วนฉินมั่วรู้สึกเพียงแค่มีอะไรบางอย่างโผเข้ามาอยู่ในอ้อมแขนตน เขาก้าวขาซ้ายไปข้างหลังก้าวหนึ่ง ดวงตาดำลุ่มลึกนิ่งขรึมหนักขึ้น

“ท่านประธาน!”

เลขาที่เดินตาม

บทที่ 14

ตอนที่ 14

ลูบฉันถือว่าชมงั้นเหรอ?

จะมีเรื่องกันใช่ไหม! เธอไม่เคยกลัวใครอยู่แล้ว

แต่คนอย่างฟู่จิ่วไม่อยากสร้างความแค้นเคืองกันโดยไม่มีสาเหตุ “พ่อรูปหล่อ เมื่อกี้ฉันกำลังชมนายอยู่นะ” โดนชมทั้งที ถ้ายังจะให้คนมาต่อยอีกก็ไม่ค่อยดีมั้ง...

ฉินมั่วยิ้ม แต่แววตายังคงเย็นเฉียบ ท่าทางอยากจะเอา

บทที่ 15

ตอนที่ 15

ถ้าฉันจะ ‘นอน’ กับเขาล่ะ?

เมื่อเห็นสภาพของเฉินเสี่ยวตงแล้ว ฟู่จิ่วรู้สึกเหมือนอยากจะล้อเล่นกับสัตว์เลี้ยงแสนรัก จึงเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเอื่อยๆ “มีบางอย่างที่ฉันอยากลองทำมาตลอด”

“อะไร อะไรเหรอครับ?” ลูกน้องลนลานถาม

ฟู่จิ่วยิ้มบาง ทิ้งคำพูดไว้สามคำว่า “นอนกับเขา”

เ