บทที่ 798 ขอบคุณท่านหญิงซุ่ยที่ช่วยชีวิต

เสียงลมพัดผ่านหูดังวู่วู่

เฉิงวานวานนอนขวางอยู่บนหลังม้า ถูกเขย่าจนมึนงง เกือบจะอาเจียนออกมา

นางเคยถูกลักพาตัวมาครั้งหนึ่งแล้ว ถือว่ามีประสบการณ์ ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือต้องไม่สลบเด็ดขาด ต้องสืบให้รู้ว่าพวกหมาจัญไรนี่มีฐานที่มั่นอยู่ที่ไหน

ตามที่นางรู้

บทที่ 799 ควรทำสงครามหรือไม่

ยามเย็น

แสงตะวันสีเลือดทาบทั่วแผ่นดิน

ถนนในเมืองหลวงผู้คนสัญจรไปมา คึกคัก ไม่มีใครรู้ว่าเบื้องหลังความสงบนี้ซ่อนวิกฤตใหญ่หลวงเพียงใด

เฉิงวานวานนั่งในรถม้า เลิกม่านรถ มองถนนที่คึกคัก มองประชาชนที่หัวเราะพูดคุย จิตใจค่อยๆ สงบลง

รถม้าหยุดที่ประตูวัง หลังจากนางยื่นบัตร

บทที่ 800 ผางเจี๋ยและหลี่เจี้ยนขอโทษ

จะประกาศสงครามกับลาจีหรือไม่ เป็นเรื่องใหญ่ของประเทศ ยังไม่ได้ข้อสรุปใดๆ

เฉิงวานวานออกจากห้องทรงงาน กลับถึงบ้านก็เที่ยงคืนแล้ว

จ้าวซื่อตั้นยังไม่นอน นั่งอ่านหนังสือรอนางอยู่ในลาน แม่นมฉีรีบสั่งให้คนยกอาหารดึกมาให้นางกิน

เห็นนางหน้าตาเหนื่อยล้า จ้าวซื่อตั้นอย