บทที่ 788 การแข่งขันโยนก้อนหิน

เฉิงวานวานเขียนคำทักทายง่ายๆ ไม่กี่คำบนกระดานหิน

เมื่อกำลังจะหันมาสอนการออกเสียงให้นักเรียน มีบางอย่างปาใส่ท้ายทอยเธอ

ไม่ใช่ของหนัก แค่ก้อนหินเล็กๆ ขนาดเท่าเล็บ โดนก็ไม่เจ็บ แต่นี่ไม่ใช่เรื่องเจ็บหรือไม่เจ็บ

เฉิงวานวานค่อยๆ หันกลับมา วางดินสอถ่านลง

สายตาเย็นชาของ

บทที่ 789 มีกลเม็ดเยอะทีเดียว

"ประตูหน้าต่างพวกนี้องค์ชายฉินออกแบบเอง" เฉิงวานวานพูดอย่างใจเย็น "ประตูหน้าต่างค่อนข้างแพง แต่ข้าเชื่อว่าพ่อแม่พวกเธอคงจ่ายไหว พังเลย ข้าจะเขียนใบแจ้งหนี้ส่งไปให้พ่อแม่พวกเธอ ยังไงโรงเรียนเสี่ยวฉินก็ไม่ขาดทุน"

ผางเจี๋ยโกรธจนเส้นเลือดที่หน้าผากกระตุก

หญิงผู้นี้ กล้า

บทที่ 790 ตารางคะแนนวันแรก

อาหารในโรงอาหารอุดมสมบูรณ์มาก

องค์ชายฉินไม่ตระหนี่เรื่องเงิน โรงอาหารจึงไม่ขาดทุน ล้วนเป็นวัตถุดิบชั้นดี มีทั้งไก่ เป็ด ปลา เนื้อ

ผางเจี๋ย หลี่เจี้ยน และคนอื่นๆ ไม่เรียกร้องให้คนรับใช้แล้ว ถือถาดเอง ไปตักข้าวตักกับข้าวที่หน้าต่าง เต็มถาดใหญ่ กินจนอิ่มพอใจ

กินเสร็จ ทุก