บทที่ 786 อาจารย์สองท่านขอลาออก

เดือนพฤษภาคม อากาศเริ่มร้อนขึ้นแล้ว

ตอนเช้าอากาศยังเย็นอยู่ แต่พอหลังเที่ยงวัน ถ้ายืนกลางแดดจะรู้สึกร้อนอบอ้าวขึ้นมา

เฉิงวานวานมีชั่วโมงสอนในตอนบ่าย เธอจึงรับประทานอาหารก่อนไปที่โรงเรียน

เมื่อเดินเข้าประตู เธอเห็นคนรับใช้และสาวใช้หลายคนถือปิ่นโตจากโรงอาหารเดินไปย

บทที่ 787 ประวัติศาสตร์อันอัปยศของต้าอวี๋

บ่ายสามโมงครึ่ง การเรียนภาคบ่ายเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ

ตั้งแต่อยู่ในห้องพักอาจารย์ เฉิงวานวานก็ได้ยินอาจารย์เถาบอกว่านักเรียนมาครบทุกคนแล้ว

เธอไม่เชื่อหรอกว่าพวกนักเรียนจะให้เกียรติเธอ คงเป็นเพราะรู้ว่าการกระทำขององค์ชายวันนี้เกี่ยวข้องกับเธอ จึงอยากทำใ

บทที่ 788 การแข่งขันโยนก้อนหิน

เฉิงวานวานเขียนคำทักทายง่ายๆ ไม่กี่คำบนกระดานหิน

เมื่อกำลังจะหันมาสอนการออกเสียงให้นักเรียน มีบางอย่างปาใส่ท้ายทอยเธอ

ไม่ใช่ของหนัก แค่ก้อนหินเล็กๆ ขนาดเท่าเล็บ โดนก็ไม่เจ็บ แต่นี่ไม่ใช่เรื่องเจ็บหรือไม่เจ็บ

เฉิงวานวานค่อยๆ หันกลับมา วางดินสอถ่านลง

สายตาเย็นชาของ