บทที่ 784 วันแรกของการเปิดเทอม

ยามเช้าเวลาสามเค่อ ดวงอาทิตย์ขึ้นมาแล้ว

คนห้าสิบสี่คนเดินเข้ามาจากประตูใหญ่ ตรงเข้าสู่ลานกว้าง

ลานกว้างว่างเปล่า ไม่มีอะไรเลย ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้มีเวทีสูง บนเวทีมีโต๊ะเก้าอี้และฉากกั้น ดูมีรสนิยมมาก

ผางเจี๋ยมองไปที่คนรับใช้ข้างหลัง "ไป เอาเก้าอี้มาให้นายนั่ง"

บทที่ 785 ลูกโตแล้วแม่ควบคุมไม่ได้

ในที่นั้นมีลูกขุนนางกว่าสี่สิบคน ล้วนเติบโตมาด้วยการมีคนรับใช้ตั้งแต่เด็ก ไม่ว่าไปที่ไหน ทำอะไร แม้แต่อาบน้ำเข้าห้องน้ำ ก็ต้องมีคนคอยดูแล ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการเรียนหนังสือซึ่งเป็นเรื่องสำคัญ แค่พวกเขาเอ่ยปาก พ่อแม่ก็อยากจัดคนมารับใช้เป็นสิบๆ คน...

แต่ตอนนี้ องค์ช

บทที่ 786 อาจารย์สองท่านขอลาออก

เดือนพฤษภาคม อากาศเริ่มร้อนขึ้นแล้ว

ตอนเช้าอากาศยังเย็นอยู่ แต่พอหลังเที่ยงวัน ถ้ายืนกลางแดดจะรู้สึกร้อนอบอ้าวขึ้นมา

เฉิงวานวานมีชั่วโมงสอนในตอนบ่าย เธอจึงรับประทานอาหารก่อนไปที่โรงเรียน

เมื่อเดินเข้าประตู เธอเห็นคนรับใช้และสาวใช้หลายคนถือปิ่นโตจากโรงอาหารเดินไปย