บทที่ 750 ข้าไม่ได้ฆ่าองค์หญิงตวนหมิน

โคมไฟส่องแสงระยิบระยับ พระจันทร์ใหญ่และกลมสมบูรณ์

งานเลี้ยงคืนเทศกาลโคมไฟควรจะครึกครื้น แต่ขณะนี้กลับเงียบมาก ทุกคนกลั้นหายใจฟังเฉิงวานวานพูด

"ครอบครัวคุณหนูหรงชิ่งตายในกบฏวังเมื่อสิบกว่าปีก่อน ตายด้วยดาบของกบฏ พวกกบฏล้วนเป็นกองกำลังชั้นยอดของอดีตรัชทายาท ตา

บทที่ 751 เธอจะเลือกทำตัวเงียบๆ ได้หรือ

ฮองเฮาเสด็จลงจากบันได ทรงพยุงเฉิงวานวานที่คุกเข่าอยู่ให้ลุกขึ้น

ขาทั้งสองข้างของเฉิงวานวานชาไปหมดแล้ว เธอจับพระกรของฮองเฮาพยายามยืนตัวตรง แล้วกล่าวด้วยความจริงใจว่า "ขอบพระทัยเพคะ"

ไม่เพียงแต่ขอบคุณที่ฮองเฮาทรงช่วยพยุงเธอขึ้น แต่ยังขอบคุณที่ฮองเฮาทรงช่วยสื

บทที่ 752 ข้าอยากกลับหมู่บ้านต้าเหอ

การจลาจลในวังคืนตรุษจีนเริ่มต้นจากเหอหลิงถวายของมงคล

แม้เหอหลิงจะตายแล้ว แต่ตระกูลเหอก็หนีความผิดไม่พ้น คนในตระกูลเหอทั้งสายตรงและสายรอง รวมกว่า 170 ชีวิตถูกขังอยู่ในคุกใต้ดิน

จากการสอบสวนของศาลต้าหลี่พบว่า แม้แต่เหอฮั่นไห่หัวหน้าตระกูลเหอก็ไม่รู้แผนกบฏของเหอห