บทที่ 725 นี่ต้องเป็นการกบฏแน่นอน

สวนบ๊วยสิบลี้ ตอนแรกที่มาถึงรู้สึกตื่นตาตื่นใจ แต่อยู่นานเข้าก็รู้สึกหนาวจับใจ

หิมะตกไม่หยุด พื้นมีหิมะสะสมหนาเป็นชั้น เหยียบลงไปทีเกือบถึงหัวเข่า

หยวนหมิงจูกอดแขนเฉิงวานวาน เป่าลมหายใจไม่หยุด "หนาวจัง หนาวมากจริงๆ ขากางเกงกับรองเท้าเปียกหมดแล้ว ถ้าเป็นแบบนี้ต่อ

บทที่ 726 พบอาวุธจำนวนมาก

หลับไปจนสว่าง

เฉิงวานวานตื่นก่อน หลังจากเก็บผ้าคลุมขนมิ้งค์แล้ว ก็ปลุกเด็กสาวตัวน้อย

"สว่างแล้ว..." หยวนหมิงจูขยี้ตา "เมื่อคืนพ่อแม่ยังไม่มาตามหา ถ้าหาข้าไม่เจอ พวกท่านต้องเป็นห่วงแย่เลย"

เธอเดินไปที่ปากถ้ำ ถอนหายใจยาว "หิมะยังไม่หยุดตกเลย จะทำยังไงดีล่ะ?"

เฉิงวานวานพ

บทที่ 727 องค์ชายต้องรักษาคำพูด

กลุ่มคนจำนวนมากเดินเข้ามาในถ้ำ

นำหน้าคือแม่ทัพใหญ่เปี่ยวฉีและภรรยา ตามมาติดๆ คือจ้าวซานหนิว คนที่เดินข้างๆ เขาคือองค์ชายฉิน ด้านหลังพวกเขาคือทหารน้อยจากค่ายทหารประจำการมากมาย และคนสนิทขององค์ชายฉิน

"กองไฟบนพื้นยังมีความร้อนเหลืออยู่" แม่ทัพใหญ่มีความยินดีปรากฏบนใบ