บทที่ 713 องค์ชายฉินเยือนอย่างกะทันหัน

"ขออภัยที่ทำให้หญิงขุนนางซุ่ยขบขัน"

เซินตงหมิงหน้าแดงด้วยความอาย รินน้ำชาให้เฉิงวานวาน

"ไม่มีอะไรให้ขบขันหรอก" เฉิงวานวานจิบชาพลางพูด "เป็นมารดาย่อมเป็นห่วงลูกชายทุกเรื่อง เช่นเดียวกับข้า ตอนนี้ก็กังวลเรื่องการแต่งงานของซานหนิวทุกวัน คิดว่าลูกสะใภ้จะเป็นคนแ

บทที่ 714 จะไปร่วมงานล่าสัตว์หรือไม่

ราตรีมืดสลัวลงเรื่อยๆ

โคมไฟสีแดงส่องสว่างในลาน แสงอบอุ่นขับไล่ความหนาวเหน็บไปบ้าง

องค์ชายฉินมองหญิงสาวตรงหน้า ริมฝีปากบางที่เคยคมกริบอ่อนโยนลงเล็กน้อย

เขาล้วงการ์ดเชิญสีทองเข้มออกมาจากแขนเสื้อโยนไป: "ไม่ต้องมาจวนองค์ชายฉินก็ได้ แต่งานล่าสัตว์อีกสามวันเจ้าต้อ

บทที่ 715 พบคุณหนูหรงชิ่งโดยบังเอิญ

ขณะที่เฉิงอี้เดินทางไปจวนองค์ชายฉิน เฉิงวานวานก็พาแม่นมฉีออกจากบ้านเช่นกัน

นางให้แม่นมฉีถือขนมสด นั่งรถม้าไปวังหลวงเพื่อเข้าเฝ้าฮองเฮา

เมื่อถึงประตูวัง นางยื่นป้ายประจำตัวไป ขันทีถือป้ายไปแจ้งที่ตำหนักคุนหนิง หนึ่งเค่อหลังจึงกลับมา เชิญเฉิงวานวานเข้าไปอย่างนอบ