บทที่ 685 งานเลี้ยงอาหารเมืองหยางโจว

ชาวบ้านที่มามุงดูต่างตกใจกลัว ยืนหน้าซีดอยู่นอกกำแพงลานบ้าน

เฉิงวานวานหัวเราะเย็นชา "ท่านเหอช่างมีฝีมือจริง ท่านคิดว่าฆ่าพยานคนเดียวแล้ว จะพิสูจน์ไม่ได้ว่าท่านเป็นฆาตกรหรือ"

"หญิงขุนนางซุ่ยหมายความว่าอย่างไร" เหอถงจีทำหน้าไร้เดียงสา "ข้าน้อยพอได้ยินเรื่องนี้ก

บทที่ 686 การเผากุ้งมังกรที่เมืองหยางโจว

ยามบ่ายสามโมงเย็น

ช่วงอากาศร้อนที่สุดผ่านพ้นไปแล้ว เงาของต้นไม้ทอดยาวเมื่อต้องแสงอาทิตย์ ผู้คนยืนอยู่ใต้ร่มเงาไม้ สัมผัสสายลมเย็นๆ ที่พัดโชยมาจากชานเมือง

สายลมนั้นพัดพากลิ่นหอมกรุ่นมาเป็นระลอก ชวนให้น้ำลายสอ

เฉิงวานวานเดินออกมาจากโรงครัวชั่วคราว ก้าวขึ้

บทที่ 687 เรื่องนี้ลุกลามใหญ่โต

งานเลี้ยงอาหารที่เมืองหยางโจวดำเนินไปจนกระทั่งพระจันทร์ขึ้นสูงเหนือยอดไม้จึงสิ้นสุด

คนงานที่เฉิงวานวานจ้างมาเก็บกวาดทำความสะอาดจนถึงรุ่งสาง จึงได้กลับไปนอน

และในวันรุ่งขึ้น คดีฆาตกรรมหวานกวางหยวนก็เปิดการพิจารณาคดีอย่างเป็นทางการ

คดีนี้เป็นที่ฮือฮาในเมืองหยางโจว