บทที่ 669 ย่าจูสิ้นใจอย่างสงบ

สองปีก่อนตระกูลจูร่ำรวยขึ้น รื้อบ้านเก่า สร้างเป็นบ้านใหญ่มุงกระเบื้องด้วยอิฐเทา

ตระกูลจูไม่ได้มีแค่ย่าจูกับหู่จื่อสองคน ยังมีลูกสามคนที่จางซื่อทิ้งไว้ เด็กทั้งสามคนหลังจากสูญเสียแม่แท้ๆ ก็เป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาก ตอนนี้กลายเป็นแขนซ้ายแขนขวาของหู่จื่อ ธุรกิจของตระกูลจูอาศั

บทที่ 670 ข้าจะรอเขากลับมา

คนดื่มเหล้าแล้ว อารมณ์มักจะแสดงออกมา ความเศร้าที่ฝังลึกในใจเหมือนหาทางระบายออก ทะลักออกมามากมาย

องค์ชายฉินยกถ้วยเหล้าขึ้นดื่มอึกใหญ่ ริมฝีปากมีรอยยิ้มขมขื่น: "นางเข้าวังตั้งแต่เด็กเพื่อเป็นเพื่อนพระมารดา เติบโตมาพร้อมกับพวกเราองค์ชาย สนิทสนมกับพวกเราทุกคน สตรีทั่วเมืองห

บทที่ 671 คนเปลี่ยนไปทุกปี

ในยุคนี้ ความอดอยากเป็นเรื่องปกติ อายุขัยเฉลี่ยของคนเพียงสี่ถึงห้าสิบปี การมีชีวิตถึงหกสิบปีถือว่าอายุยืน ไม่ต้องพูดถึงเจ็ดสิบแปดปี

เมื่อผู้อาวุโสที่มีอายุยืนที่สุดในหมู่บ้านเสียชีวิต หมู่บ้านรับผิดชอบจัดงานศพ จัดอย่างยิ่งใหญ่

หู่จื่อก็ไม่ใช่คนตระหนี่ นอกจากเงินที่หมู่