บทที่ 64 กลายเป็นครอบครัวเดียวกันจริงๆ

เฉิงวานวานยืนอยู่ที่ประตูรั้ว

เธอมองจางซื่อที่อยู่ตรงหน้า เหมือนกับร่างเดิม ต่างก็เป็นหญิงม่ายในหมู่บ้าน

แต่ร่างเดิมมีชื่อเสียงแย่มากในหมู่บ้าน ส่วนหญิงม่ายจางคนนี้ต่างออกไป เธอพูดจาอ่อนหวานนุ่มนวล เข้ากับทุกคนได้ดี เมื่อชาวบ้านพูดถึงหญิงม่ายจาง ต่างอดไม่ได

บทที่ 65 เลี้ยงเป็ดในนาข้าว

ยามเช้าตรู่

ก่อนพระอาทิตย์ขึ้น เป็นช่วงที่เย็นสบายที่สุด

จ้าวเซียฮวานั่งสับผักป่าให้ไก่เป็ดกินอยู่ในลานบ้าน

จ้าวต้าซานออกไปถางหญ้าและใส่ปุ๋ยในนาตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง

จ้าวเอ้อโกวและจ้าวซานหนิวจัดเยลลี่เย็นที่ทำเมื่อคืนให้เรียบร้อย รอกินข้าวเช้าเสร็จแล้วจะนั่งรถวัวไปส

บทที่ 66 ขึ้นเขาง่าย ลงเขายาก

ดวงอาทิตย์ขึ้นสูงราวสามศอก

แม้จะยังเป็นช่วงเช้า แต่แดดก็ร้อนจัดแล้ว แสงอาทิตย์แผดเผา เหงื่อไหลโซมกาย

ผู้ใหญ่บ้านสวมชุดที่ดูดีที่สุดของตนวิ่งมา ตั้งแต่หัวจรดเท้าไม่มีรอยปะเลย รองเท้าก็ไม่ใช่รองเท้าฟางที่พบเห็นทั่วไปในหมู่บ้าน แต่เป็นรองเท้าผ้าสีน้ำเงินเข้มที่ตัดเย็บอ