บทที่ 636 ข้าว 200,000 จินเพื่อช่วยชีวิต

น้ำท่วมในเมืองหนานหยางค่อยๆ ดีขึ้น

แต่ผู้ประสบภัยที่รวมตัวกันอยู่หน้าประตูเมืองกลับมีจำนวนเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

นายอำเภอหลี่แห่งเมืองหนานหยางได้จัดตั้งโรงทานที่หน้าประตูเมือง แจกข้าวต้มวันละสองมื้อ และยังจัดให้มีหมอเจิ้งคอยตรวจรักษาชาวบ้าน

ทุกอย่างดูเหมือนจะเป็

บทที่ 637 หญิงขุนนางซุ่ยไม่ได้ตาย

สายตาของจ้าวเอ้อโกวจับจ้องไปที่ภูเขาฝั่งตรงข้าม

ระหว่างเรือของพวกเขากับภูเขามีร่องน้ำกว้างคั่นอยู่ น้ำไหลเชี่ยวกราก แม้แต่เรือขนาดกลางก็ไม่กล้าข้ามไปง่ายๆ

ถ้าเป็นเขา ในสถานการณ์น้ำท่วมที่สิ้นหวังเช่นนี้ บางที อาจจะเลือกข้ามแม่น้ำขึ้นภูเขา

เขาเอ่ยปาก: "โจวกัน เอาเ

บทที่ 638 การเย็บแผลในสมัยโบราณ

ข่าวที่หญิงขุนนางซุ่ยยังมีชีวิตอยู่แพร่สะพัดไปทั่วเมืองหนานหยาง

"ได้ยินหรือยัง หญิงขุนนางซุ่ยไม่ได้ตาย"

"เจ้าได้ยินหรือยัง หญิงขุนนางซุ่ยช่วยทั้งหมู่บ้านฮวยฮวาเอาไว้"

"ไม่เพียงเท่านั้น หญิงขุนนางซุ่ยสั่งให้บุตรชายนำข้าว 200,000 จินมายังหนานหยาง ช่วยผู้ประสบภัยทั้