บทที่ 632 พบจ้าวต้าซาน

บางเรื่อง ต้องประสบด้วยตัวเองถึงจะรู้ว่ามันอันตรายแค่ไหน

อย่างเช่นการข้ามแม่น้ำ ก่อนลงน้ำ เฉิงวานวานคิดว่าตัวเองว่ายน้ำเป็น น่าจะได้เปรียบอยู่บ้าง แต่พอร่างกายลงไปในน้ำ เธอถึงรู้ว่า ต่อให้เป็นนักว่ายน้ำมือฉมัง ในน้ำท่วมก็ไม่มีประโยชน์อะไรเลย กระแสน้ำแรงเกินไป ขาทั้งสองข้างใ

บทที่ 633 มีแต่คนแก่ เด็ก และสตรีที่รอดชีวิต

เมื่อมีไฟ แสงสว่างในถ้ำก็สว่างขึ้น

กองไฟถูกจุดขึ้นข้างๆ จ้าวต้าซาน ตามด้วยคนอื่นๆ ที่มาขอไฟไปจุด ทำให้มีกองไฟหลายกองขึ้นมา

เฉิงวานวานนั่งอยู่บนพื้น อาศัยแสงไฟดูบาดแผลที่ท้ายทอยของจ้าวต้าซานอย่างละเอียด เมื่อแกะผ้าพันแผลออก เห็นบาดแผลที่น่าใจหาย เนื้อห

บทที่ 634 ใช้เลือดเลี้ยงเด็ก

ยามค่ำคืน ลมภูเขาพัดหวีดหวิว

ข้างนอกยังฝนตก คนร้อยกว่าคนในถ้ำไม่มีใครนอนหลับเลย

เสียงไฟปะทุ ทุกคนมีสีหน้าไม่ดี คนป่วยก็ป่วย คนหิวก็หิว ทุกคนดูอิดโรย

ทันใดนั้น เสียงร้องไห้ของทารกดังขึ้น

"ลูกน้อย อย่าร้องนะ..." หญิงสาวคนหนึ่งกอดลูกแน่น "อดทนหน่อย อดทนถึงพรุ่งนี้ก็จะ