บทที่ 604 คนจากเมืองหลวงมาแล้ว

ชาวบ้านเกือบร้อยคนเข้ามาในลาน แต่ละคนดูน่าสงสารยิ่งนัก

เฉิงวานวานเอ่ยด้วยน้ำเสียงเศร้าสลด "ท่านผู้ว่าการคงจำได้ถึงขุนนางชั้นห้าท่านเหอที่ถูกส่งมาดูแลเหมืองถ่านหินที่หมู่บ้านต้าเหอเมื่อกว่าปีที่แล้ว หลังจากท่านนั้นมาที่หมู่บ้านต้าเหอ ก็ประพฤติตนเหลวไหล ไม่ใส่ใจชีวิตผ

บทที่ 605 เลื่อนตำแหน่งทีละคน

ขันทีหมิงสะบัดพู่กันของเขา

เรื่องของตระกูลเหอแม้แต่ฝ่าบาทยังตัดสินไม่ได้ เขาเป็นแค่ขันทีคนหนึ่งไม่ควรยุ่งดีกว่า

เขาไอแล้วพูด "คุณชายเหอ หญิงขุนนางซุ่ย ครั้งนี้ข้าน้อยมาด้วยพระบัญชา ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ก็ต้องจัดการเรื่องที่ฝ่าบาททรงสั่งก่อน ใช่หรือไม่?"

เหอหลิงกำลั

บทที่ 606 เรียกร้องค่ารักษาพยาบาล

ชาวบ้านต้าเหอรวมตัวกันอย่างคึกคัก ทำให้เหอหลิงดูโดดเดี่ยว

เขาควรมาที่หมู่บ้านต้าเหอตั้งแต่เมื่อคืน ควรจับพวกชาวบ้านเลวๆ พวกนี้ทั้งหมด... แต่พระราชโองการที่ออกมาวันนี้ติดๆ กัน ทำให้ทั้งหมู่บ้านต้าเหอได้รับการเลื่อนยศ เขาเสียความได้เปรียบไปแล้ว

แต่ตราบใดที่เหอเสี่