บทที่ 590 ความกตัญญูของเหอหลิง

ขณะที่ฟ้ายังมืดสนิท เฉิงเจาก็ลุกจากเตียงออกจากบ้านแล้ว มาถึงนอกประตูเมืองหลวง

ตอนนี้ที่ประตูเมืองมีคนเข้าแถวยาวแล้ว มีทั้งคนเข้าเมืองมาค้าขาย มาตลาดนัด และคนที่เหมือนเขา เตรียมเข้าเมืองไปเข้าเฝ้าที่วัง

เพื่อเข้าเมืองให้เร็วขึ้น ทุกวันเขาต้องตื่นเร็วขึ้นเกือบหนึ่งชั

บทที่ 591 วางแผนกลับหมู่บ้านต้าเหอ

เฉิงวานวานสีหน้าจริงจังขึ้นมาทันที

"คุณชายเหอคนโตนี่เป็นคนรักครอบครัวจริงๆ" แม่นมฉีที่อยู่ข้างๆ พูดขึ้น "ตอนที่คุณชายรองตระกูลเหอคบชาวต่างชาติทรยศต่อแผ่นดิน ท่านเหอผู้เป็นพ่อยังไม่สนใจเลย มีแต่คุณชายใหญ่ที่วิ่งวุ่นจัดการทุกอย่าง เพื่อช่วยชีวิตคุณชายรอง คุณชายใหญ

บทที่ 592 โสมอายุ 800 ปีคุณภาพสูงสุด

ที่กรมพิธีการ

เฉิงวานวานเร่งการสอนให้เร็วขึ้น อัดความรู้พื้นฐานทั้งหมดเข้าไปในคราวเดียว ขุนนางกว่ายี่สิบคนเขียนบันทึกอย่างขะมักเขม้น จดประเด็นสำคัญลงไปแกรกๆ

"การเรียนภาษา สำคัญที่สุดคือต้องอ่านมากๆ" เธอหยิบกระดาษปึกหนึ่งออกมา "นี่คือบทความภาษาอาซาบูที่ฉันเขีย