บทที่ 579 เรื่องราวธรรมดา

พี่สะใภ้เฉิงตอนเด็กอ่านหนังสือไม่ออก หลังแต่งเข้าตระกูลเฉิง เพราะเฉิงเจาอ่านเขียนหนังสือทุกวัน เธอซึมซับมาบ้างจึงจำตัวอักษรได้บ้าง

แต่เธอรู้จักแค่ตัวอักษรง่ายๆ ที่พบบ่อย เขียนไม่เป็น ยิ่งคิดเลขไม่เป็นใหญ่ ดูสมุดบัญชียิ่งไม่ต้องคิด

เธอกำลังจะปฏิเสธ แต่นึกขึ้นได้ว่าดูบัญช

บทที่ 580 ตัดสินใจเขียนหนังสือเอง

ยามเย็น แสงอาทิตย์สีส้มค่อยๆ หายไปจนหมด

ในลานแขวนโคมไฟสีแดง บนโต๊ะหินวางผลไม้และขนม สาวใช้ นางกำนัล แม่บ้าน และขันทีนั่งล้อมวง

เฉิงวานวานนั่งบนเก้าอี้เอนหลัง ค่อยๆ เริ่มเล่าเรื่อง

"เรื่องมีอยู่ว่า ในที่แห่งหนึ่งชื่อว่าไห่โจว..."

หนิงหลานกล้าหน่อย ถาม: "ไห่โจวอ

บทที่ 581 ได้รับการแต่งตั้งเป็นขุนนางระดับ 6

เรื่องใหม่ๆ ไม่เคยขาดในเมืองหลวง

ช่วงนี้ หอสมุดอ่านหนังสืออีกครั้งกลายเป็นหัวข้อสนทนายามว่างของผู้คน

"ได้ยินว่าหอสมุดสตรีมีนิยายเรื่องหนึ่งชื่อ 'พรหมลิขิตดอกท้อ' มีแค่ 10 เล่ม คนที่อยากอ่านต้องจองคิวไปถึง 3 เดือนแล้ว"

"ข้อมูลที่ข้าได้มาคือ 'พรหมลิขิต