บทที่ 54 ไม่ใช่น้องชาย แต่เป็นหลานชาย

ซุนซื่อเดินออกมาจากฝูงชน

เธอหวังว่าป้าและพี่สะใภ้คนอื่นในหมู่บ้านจะคัดค้าน แต่ไม่มีใครพูดอะไร เธอจึงต้องเป็นคนใจร้ายเอง

เธอคำนวณแล้ว หลังจากพี่สะใภ้กลับมาสองวันนี้ ซื้อของมาไม่น้อย คร่าวๆ แล้วต้องได้เงินวันละอย่างน้อยสองร้อยเหรียญ ชาวบ้านทั้งเดือนยังหาไม่ได้

บทที่ 55 เปิดสอนคณิตศาสตร์และการอ่านเขียน

คุณย่าจ้าวเห็นข้าวขาวและเนื้อหมูก็โมโห กินไม่ลง

เธอพูดอย่างไม่พอใจ "รู้ว่าเจ้าหาเงินได้บ้าง แต่เงินไม่ได้ใช้แบบนี้ ปีนี้ผลผลิตไม่ดี ข้างหน้ายังมีที่ต้องใช้เงินอีกเยอะ เอ้อโกวอายุก็ปูนนี้แล้ว อย่างมากอีกครึ่งปีก็ต้องแต่งงาน ในบ้านยังไม่มีที่อยู่เลย ต้องเก็

บทที่ 56 ฉันเจอพี่ชายเฉิง

บนท้องฟ้าไร้เมฆ

แสงจันทร์สว่างไสว ส่องลงมายังผืนดินแห่งนี้

คุณย่าจ้าวนั่งมัดฟืนหญ้าแห้งอยู่ในลาน

ท่านเงยหน้าขึ้นมาพูดว่า "บ้านพี่สะใภ้ใหญ่ของพวกเจ้าเลี้ยงไก่สามตัว เป็ดยี่สิบตัว ตอนเที่ยงใช้ผักป่าครึ่งตะกร้าก็เลี้ยงพวกมันอิ่มแล้ว ใครว่างบ้างช่วยทำงานนี้หน่อย?"

ชุนฮวาเป็