บทที่ 536 ต่างคนต่างคิด

รถม้าหยุดลง

เฉิงวานวานเลิกม่านรถขึ้น เห็นเถ้าแก่เหอยืนอย่างนอบน้อมอยู่ด้านหน้า ในมือถือของขวัญที่ห่อหรูหรา

เธอยิ้มมุมปาก คิดว่าที่พูดกับคุณชายเฉียนไปมากมายก็เปล่าประโยชน์ ไม่คิดว่าเถ้าแก่เหอจะยอมคุกเข่าง่ายๆ แบบนี้

แต่พูดไปแล้ว เธอได้อาศัยชื่อเสียงของเฉิงเจา ถ้าไม่ใช่เพร

บทที่ 537 เฉิงเจาได้ที่สาม

หลับสบายตลอดทั้งคืน

เฉิงวานวานตื่นแต่เช้า หนิงหลานช่วยหวีข้า แล้วลงไปกินอาหารข้างล่าง

เดินทางด้วยรถม้าทั้งวัน ตอนเที่ยงก็กินแค่อาหารแห้งนิดหน่อย ดังนั้นตอนเช้าต้องกินให้ดีหน่อย เธอสั่งอาหารเต็มโต๊ะ เจ็ดคนแบ่งนั่งสองโต๊ะกิน

กินได้ครึ่งทาง คนตระกูลเฉิงก็ออกมาจากหลังจวน

บทที่ 538 ทั่นฮวาหน้าตาดี

เฉิงวานวานตั้งใจสอบถามเรื่องระบบการสอบขุนนางในยุคนี้มาโดยเฉพาะ

ราชวงศ์ต้าอวี๋แบ่งจิ้นซื่อเป็นห้าระดับ

ระดับแรกสามคน คือสามอันดับแรก ได้รับยศจิ้นซื่อจี้ตี๋ นี่คือเกียรติยศสูงสุดของนักปราชญ์

ส่วนอันดับอื่นๆ ได้รับยศจิ้นซื่อชูเซิง หรือถงจิ้นซื่อชูเซิง สถานะต่างกันอย่างมาก