บทที่ 530 ตระกูลเหอที่หยิ่งยโส

ต้นกล้าฝ้ายในแปลงถูกขนย้ายไปเป็นระลอกๆ เกือบทั่วทั้งหูโจวปลูกฝ้ายแล้ว

เมล็ดพันธุ์ฝ้ายมีแค่นั้น พื้นที่อื่นไม่พอ ผู้ว่าการท้องถิ่นเพื่อทำตามนโยบายราชสำนัก ก็ส่งคนไปซื้อเมล็ดพันธุ์ฝ้ายจากทางใต้ ส่งเสริมการปลูกในเขตปกครองของตน

งานยุ่งมาจนถึงกลางถึงปลายเดือนสาม ช่วงที่

บทที่ 531 การข่มขู่อย่างโจ่งแจ้ง

เฉิงวานวานก้าวเข้าไปข้างใน แล้วนั่งลงที่ตำแหน่งประธานโดยตรง

เธอยกถ้วยชาขึ้น ยิ้มพลางเอ่ยว่า "พวกเราชาวบ้านดื่มแต่ชาป่าเขาหยาบๆ คุณเถ้าแก่เหอคงจะดื่มไม่คุ้น ต้องขออภัยด้วยนะคะ"

เถ้าแก่เหอยิ้มแห้งๆ หญิงคนนี้ช่างไม่รู้มารยาทเอาเสียเลย เขาเป็นแขกที่มาเยือนดื่มชาไม่คุ

บทที่ 532 สมัยโบราณมีแม่เมิ่งย้ายบ้านสามครั้ง

เถ้าแก่เหอเป็นพ่อค้า ย่อมสนใจแต่เรื่องธุรกิจ เขาเพิ่งรู้เป็นครั้งแรกว่า เฉิงเจาผู้ได้ที่หนึ่งในการสอบเซียงซื่อที่แม้แต่ท่านผู้ว่าการเมืองหยุนยังอดชมไม่ได้ กลับเป็นหลานชายแท้ๆ ของหญิงขุนนางซุ่ย

การได้เป็นที่หนึ่งเซียงซื่อก็เป็นเกียรติยศอันยิ่งใหญ่แล้ว