บทที่ 520 นี่คือต้าเหอ

พ้นวันที่เจ็ดของปีใหม่ ชาวบ้านก็เริ่มยุ่งกับงานของตัวเอง คนทำงานก็ไปทำงาน คนทำไร่ก็ลงไร่ คนต้อนรับนักท่องเที่ยวก็ต้อนรับนักท่องเที่ยว

ต้นเดือนหนึ่ง ดอกเหมยบานสะพรั่งพอดี หิมะตกปรอยๆ ร่วงลงบนดอกเหมยแดง สวยงามเป็นพิเศษ ดึงดูดนักปราชญ์และผู้มีความรู้จากในเมืองมากมาย คนเหล่านี้

บทที่ 521 แปลงทดลองฝ้าย

หลังจากเหล่าขุนนางกรมคลังได้พักและรับประทานอาหาร ความประทับใจที่มีต่อหมู่บ้านต้าเหอก็ยิ่งเพิ่มขึ้น และเข้าใจมากขึ้นว่าทำไมหญิงขุนนางซุ่ยถึงได้เป็นที่ยอมรับเช่นนี้

หากไม่ใช่เพราะฟ้ามืดหลังอาหาร เหล่าขุนนางคงอยากเริ่มศึกษาเรื่องฝ้ายทันที

เฉิงวานวานจัดให้พวกเขาพักที่ห้องด้าน

บทที่ 522 ฟังคำหญิงขุนนางซุ่ย

หลายวันติดต่อกัน เฉิงวานวานขลุกอยู่ในห้องอ่านหนังสือ

ในห้องเก็บของร้านค้าของเธอ สิ่งที่มีมากที่สุดคือหนังสือ ชั้นหนังสือใหญ่ทั้งสี่ด้านเต็มไปด้วยตำราการเกษตรนานาชนิด เธออ่านทุกวัน แต่ก็ยังไม่ถึงหนึ่งในสิบ และหนังสือบนชั้นเหล่านี้เป็นเพียงหนึ่งในล้านส่วนของที่มีในร้าน