บทที่ 507 ออกจากด่านหยางกวน ไร้มิตรสหาย

"ขอเชิญท่านดื่มอีกถ้วย ออกจากด่านหยางกวนไปทางตะวันตก ไร้มิตรสหาย"

เด็กๆ ในหมู่บ้านที่ทั้งฝึกยุทธ์และเรียนหนังสือ เข้าใจความหมายของบทกวีนี้ เข้าแถวมาชนแก้วกับเขา

"อาจารย์ พวกเราไม่อยากให้ท่านไป"

"อาจารย์ ท่านต้องจำได้ว่าต้องกลับมาเยี่ยมพวกเรา"

"อาจารย์ ที

บทที่ 508 เรื่องในอดีตอย่าพูดถึงมันเลย

จวนตระกูลหลินตั้งอยู่บนถนนใหญ่ แถวนี้ล้วนเป็นจวนของขุนนางชั้นหนึ่งและชั้นสอง

ถนนแถวนี้ค่อนข้างเงียบสงบ นานๆ ครั้งจะมีรถม้าหรูหยุด ขุนนางแต่งตัวงดงามถูกห้อมล้อมเดินเข้าจวน

เดินบนถนนสายนี้ ผู้คนจะเงียบลงโดยไม่รู้ตัว ไม่กล้าพูดเสียงดัง

เจิ้งหวั่งเฟิงพาเด็กรับ

บทที่ 509 งานวันเฉลิมพระชนมพรรษาในวัง

ยามค่ำคืนในเมืองหลวงเจิดจ้าเป็นพิเศษ

ไม่รู้ว่าคุณชายคุณหนูบ้านไหนแต่งงาน ดอกไม้ไฟไม่หยุดบานบนท้องฟ้าสีดำ ทำให้ผู้คนมากมายหยุดยืนชม

เหอเสี่ยวเดินเงียบๆ บนถนน ไม่รู้ตัวว่าเดินมาถึงหน้าประตูจวนตระกูลเหอ เขาใช้ชีวิตที่นี่ก่อนอายุห้าขวบ หลังห้าขวบถูกส่งไปเรียนยุท