บทที่ 50 ความคิดของซุนซื่อ

ใบหน้าซุนซื่อเต็มไปด้วยความผิดหวัง

พี่ใหญ่เอาเมล็ดหญ้าโคมไฟที่ลูกสาวสองคนของเธอตรากตรำเก็บมาไปเฉยๆ ไม่ให้เงินสักเหรียญ

ถ้าพรุ่งนี้หาเงินไม่ได้ 11 เหรียญนี้ก็เสียเปล่าน่ะสิ?

คิดถึงตรงนี้ ซุนซื่อก็ชะงักไป

ถ้าเป็นเธอทำธุรกิจนี้ คงไม่ยอมเสียเงินจ้างคนช่วยเก็บเมล็ดหญ้าโคม

บทที่ 51 จ้าวเอ้อโกวคิดเลขผิด

"ชิมฟรี จำกัดเพียง 10 ที่แรกเท่านั้น มาก่อนได้ก่อน!"

ชามเยลลี่เย็นสิบชามวางเรียงแถวบนโต๊ะ ชามกระเบื้องสีชมพูบรรจุเยลลี่สีเหลืองอ่อนที่ส่องประกายแวววาวใต้แสงแดด

ชายคนหนึ่งที่ทนความร้อนไม่ไหวคว้าชามขึ้นมาดื่มทันที เขาตกตะลึง

"บ้าเอ๊ย! นี่มันอะไรกัน กินแล้วเย็นเหมือนน

บทที่ 52 ธุรกิจรุ่งเรือง

"ชามเยลลี่เย็นดับร้อน สองช้อนน้ำตาลแดงลืมทุกข์"

บทกลอนสั้นๆ นี้แพร่หลายในโรงเรียนหนานฟู เพียงวันเดียวกับคืนเดียว เยลลี่เย็นก็กลายเป็นขนมที่นักเรียนทุกคนรู้จัก

พอเฉิงวานวานตั้งแผง นักเรียนก็ทยอยมาเป็นกลุ่มๆ

มีภาชนะยี่สิบชุด ห้าคนช่วยกันทำงาน ไม่ถึงหนึ่งเค่อ เยลลี่เย็นทั้