บทที่ 492 ใครกำลังป่วนอยู่

เฉิงวานวานพิจารณาเสื้อชั้นในผ้าฝ้ายอย่างละเอียด

แม้ว่าการออกแบบจะแตกต่างจากที่นางวาดไว้บ้าง แต่เพียงแค่ดัดแปลงคอเสื้อและลวดลายบางจุดเล็กน้อย โดยรวมแล้วมีความคล้ายคลึงกันถึงแปดสิบเปอร์เซ็นต์

นางตรวจดูทุกรายละเอียด มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชา: "เสื้อผ้านี้ไม่ได้เย็บโดย

บทที่ 493 ซุนสุ่ยฉินขอส่วนแบ่งกำไร

พอได้ยินว่าภรรยาจะกลับบ้านเดิม จ้าวเถ่าเกินก็จะไปด้วยทันที

ไม่ว่าซุนสุ่ยฉินจะปฏิเสธอย่างไรก็ไม่สำเร็จ เขาให้คนไปบอกที่โรงงานว่าขอลา แล้วเช่าเกวียนวัว ให้ซุนสุ่ยฉินนั่งบนเกวียน ขับเกวียนมุ่งหน้าไปหมู่บ้านกุ้ยฮวา

พอออกจากหมู่บ้านต้าเหอ ซุนสุ่ยฉินก็พูดเสียงเบา: "ข

บทที่ 494 ข้าไม่ได้ขโมยของ

พระอาทิตย์ตกยามต้นฤดูใบไม้ร่วงงดงามเป็นพิเศษ แต่ซุนสุ่ยฉินไม่มีอารมณ์ชมวิว นางเอนพิงจ้าวเถ่าเกินเล็กน้อย ก้าวเท้าไม่มั่นคงเดินไปยังคฤหาสน์ในหมู่บ้าน

พอเข้าไป เดินมาถึงห้องรับแขกในเรือนหน้า นางก็เห็นเฉิงวานวาน ช่างปักข่ง และเฉาหยิ่งหยิ่งนั่งอยู่ที่นั่น ทั้งสามคนสีหน้าไม่