บทที่ 48 แผนทำเงินของเฉิงวานวาน

จากเมืองเหอโข่วถึงเมืองผิงอานใช้เวลาครึ่งชั่วยาม

จากเมืองผิงอานถึงหมู่บ้านต้าเหอใช้เวลากว่าหนึ่งชั่วยาม

แม่ลูกทั้งสามไม่ได้นั่งเกวียนวัว เดินเกือบสองชั่วยาม จึงเห็นภูเขาคุ้นตา

ตอนนี้ดวงอาทิตย์ตกแล้ว ความมืดปกคลุมหมู่บ้านต้าเหอ แสงสีส้มของยามเย็นสะท้อนในทุ่งนา สงบ

บทที่ 49 คนโสดไม่รู้วิธีสอนเด็ก

เด็ก 5-6 คนยืนอยู่ที่ประตูลาน

แต่ละคนถือตะกร้า ในตะกร้ามีเมล็ดหญ้าโคมไฟที่เก็บมา

"พวกหนูทำงานเร็วจริงๆ" เฉิงวานวานยิ้มพลางพูด "แต่ป้าจะจ่ายเงินให้พรุ่งนี้ตอนเย็น ได้ไหม?"

หวังต้าไม่ย์พยักหน้าเป็นคนแรก: "ได้ครับ ป้าจ่ายตอนไหนก็ได้"

เฉิงวานวานหัวเราะแห้งๆ: "นี่ 2

บทที่ 50 ความคิดของซุนซื่อ

ใบหน้าซุนซื่อเต็มไปด้วยความผิดหวัง

พี่ใหญ่เอาเมล็ดหญ้าโคมไฟที่ลูกสาวสองคนของเธอตรากตรำเก็บมาไปเฉยๆ ไม่ให้เงินสักเหรียญ

ถ้าพรุ่งนี้หาเงินไม่ได้ 11 เหรียญนี้ก็เสียเปล่าน่ะสิ?

คิดถึงตรงนี้ ซุนซื่อก็ชะงักไป

ถ้าเป็นเธอทำธุรกิจนี้ คงไม่ยอมเสียเงินจ้างคนช่วยเก็บเมล็ดหญ้าโคม