บทที่ 477 ข้าไม่ชอบกินเต้าหู้

ราตรีมืดสลัว

แขกของบ้านตระกูลจ้าวกลับกันหมดแล้ว เหลือแต่คนในครอบครัวที่กำลังจัดการงานขั้นสุดท้าย

ชุนฮวาขังตัวเองอยู่ในห้อง หน้าแดงก่ำ ล้างหน้าไม่หยุด พยายามลดความร้อนบนใบหน้า

"ก๊อก ก๊อก"

มีคนเคาะประตู เธอสะดุ้ง หันไปมอง เป็นคุณย่าจ้าวเข้ามา

คุณย่าเดินเข้ามานั่งที

บทที่ 478 เรื่องฝ้าย

เกือบทุกบ้านในหมู่บ้านต้าเหอปลูกฝ้าย ตอนแรกบ้านเฉิงวานวานปลูกเป็นพื้นที่ใหญ่ ผู้ใหญ่บ้านก็ปลูกตาม แล้วทุกคนก็ตามกระแส มากก็ปลูกหนึ่งไร่ น้อยก็มีสามสี่ส่วน เพราะปลูกน้อย การถอนหญ้า ใส่ปุ๋ย จับแมลงก็ไม่ใช่งานที่เหนื่อยอะไร แค่เลิกงานกลับมา ใช้เวลาครึ่งชั่วยามก็จัดการเสร็จ

ไม่ต้

บทที่ 479 เขาหลงรักหญิงสาวคนหนึ่ง

เฉิงวานวานคุยกับช่างปักข่งมากมาย แม้แต่หลังจากทอผ้าฝ้ายแล้วจะทำแบบไหนก็คิดถึงแล้ว

ฝ้ายกว่าร้อยไร่ของเธอ นอกจากทำผ้านวมขาย ยังมีอีกมากที่จะทำเป็นเสื้อผ้า ตอนนี้ต้องเริ่มวางแผนแล้วจริงๆ

ยิ่งคุยก็ยิ่งมาก ยิ่งคุยก็ยิ่งถูกคอ เฉิงวานวานพูดความรู้ทางทฤษฎี ช่างปักข่งจะช