บทที่ 462 นางไม่กลัวการประจบประแจง

แม่บ้านหลายสิบคนยกอาหารมาพร้อมกัน กลิ่นหอมของอาหารโชยเข้าจมูกไม่หยุด

เถ้าแก่เหยียนยืนอยู่บนที่สูง เริ่มประกาศชื่ออาหารเสียงดัง เพราะล้วนเป็นอาหารที่ทำง่าย เฉิงวานวานจึงคิดวิธีนี้ขึ้นมา

ตั้งชื่ออาหารแต่ละจานให้มีความหมายดี เพราะขุนนางที่มาร่วมงานนี้ล้วนให้ความสำ

บทที่ 463 ขอคุณชายเซินเก็บเป็นความลับ

หลังกำแพงลานบ้าน

คุณหนูหลินถูกสาวใช้บังไว้ด้านหลัง ตรงหน้าคือเจิ้งหวั่งเฟิง

เมื่อครู่ตอนกินอาหาร นางเห็นกระต่ายตัวเล็กๆ วิ่งออกมาจากกำแพง ดูเหมือนจะหลงทาง

นางจึงออกจากโต๊ะมาตามหากระต่ายขาว หากระต่ายเจอแล้ว แต่กลับถูกคุณชายตระกูลเจิ้งดักรออยู่หลังกำแพง

หลังจ

บทที่ 464 สาบานว่าจะจงรักภักดีต่อหญิงขุนนางซุ่ย

งานเลี้ยงที่เฉิงวานวานจัด ไม่เคยทำให้ใครผิดหวัง

แม้แต่ขันทีหลวงจากวังหลวงก็ยังชื่นชมไม่หยุด กินข้าวขาวไปถึงสองชามใหญ่

เฉิงวานวานตั้งใจจะให้ขันทีหลวงพักในหมู่บ้านสักระยะ แต่ถูกปฏิเสธ

"ข้าน้อยออกจากเมืองหลวงมาเกือบยี่สิบวันแล้ว ยี่สิบวันที่ไม่ได้เห็