บทที่ 442 เลิกคิดเรื่องนี้ไปเถอะ

ใต้ต้นไทรคึกคักเป็นพิเศษ

"อี้คุณแม่หมิงเสวียน เธอไม่ได้แต่งเรื่องขึ้นมาใช่ไหม คุณหนูหลินถูกคุณหนูเจิ้งผลักลงน้ำจริงๆ หรือ?"

ซุนซื่อพยักหน้า เล่าอย่างมีสีสัน "แน่นอนว่าจริง ข้าได้ยินคุณนายเจิ้งพูดเอง เธอบอกว่าตระกูลหลินเป็นขุนนางใหญ่ในเมืองหลวง ถ้าลูกชายเธอแต่งกับ

บทที่ 443 เรื่องแต่งงานไม่มีทางเป็นไปได้

ตอนที่ร้านต้าเหอเปิดให้บริการอาหารเย็น ซุนเสี่ยวเล่ยก็เดินกลับถึงหมู่บ้านกุ่ยฮวาแล้ว

เมื่อเห็นเขาถือพื้นรองเท้ากลับบ้าน หน้าตาหงอยเหงา พี่สะใภ้ใหญ่ซุนก็โกรธขึ้นมาทันที

"ไอ้โง่ไร้ประโยชน์ ทำพื้นรองเท้าให้แล้ว ยังส่งให้ไม่ได้!"

ซุนเสี่ยวเล่ยก้มหน้า "ชุนฮวา

บทที่ 444 จ้าวซื่อตั้นเริ่มลอยล่อง

เข้าต้นฤดูร้อน ฟ้าสว่างเร็วขึ้นเรื่อยๆ

เฉิงวานวานตั้งใจจะนอนขี้เกียจ แต่ทุกคนในบ้านตื่นมาครึ่งชั่วยามแล้ว เธอก็นอนต่อไม่ได้ หาวแล้วลุกจากเตียง

เหวยหงอิงซักผ้าเสร็จแต่เช้า ตากไว้ที่ข้างลานบ้านตรงที่ลมพัดผ่าน แล้วจัดอาหารเช้าออกมาอย่างคล่องแคล่ว

อาหารเช้าเป็นบะห