บทที่ 43 การขุดคลองที่หมู่บ้านกุ้ยฮวาล้มเหลว

เฉิงวานวานเห็นทุกอย่างในสายตา

เธอไม่พูดอะไร ปล่อยให้ชุนฮวาและตงฮวาถือไปคนละสองชาม บ้านสามสี่คนมีเยลลี่เย็นคนละชาม

เธอยกสองชาม ส่งให้คุณย่าหนึ่งชาม ส่งให้คุณปู่หนึ่งชาม

เหลืออีกสองชาม เว่ยซื่อภรรยาคนที่สองพูด "ต้าหวั้ง เอ้อหวั้ง พวกเจ้าแบ่งกันชามหนึ่ง

บทที่ 44 นี่เป็นลางดี

เสียงไก่ขัน ปลุกหมู่บ้านต้าเหอให้ตื่น

ฟ้าเพิ่งจะสลัว เฉิงวานวานก็ลุกขึ้นนั่งบนเตียง

พอเธอลุกขึ้น เด็กชายอีกสามคนที่นอนบนเตียงเดียวกันก็ลืมตาขึ้นพร้อมกัน

จ้าวซื่อตั้นพูดงัวเงีย "แม่ หนูก็จะไปอำเภอด้วย"

จ้าวซานหนิวก็พูดตาม "แม่ ผมแรงเยอะ ให้ผมไปด้วยเถอะ!"

ในบรรดาเด็กทั้งสี

บทที่ 45 ในที่สุดก็ขายเยลลี่เย็นได้

พระอาทิตย์ค่อยๆ สูงขึ้น

แผงเยลลี่เย็นของเฉิงวานวานเปิดขายแล้ว

โต๊ะหนึ่งตัววางด้านหน้าให้ลูกค้านั่งกิน

อีกโต๊ะวางชามห้าใบ แต่ละใบใส่เยลลี่เย็นชิ้นเล็ก ราดน้ำตาลทรายแดงที่เคี่ยวจนดำ แล้วใส่เนื้อพุทราสองชิ้น

ตอนเริ่มธุรกิจในชาติที่แล้ว เธอก็ออกตลาดเอง หาลูกค้าเ