บทที่ 424 ต้าหวั่งและต้าไม่ย์

ก้านบัวเปรี้ยวเผ็ดทำเสร็จแล้ว

ก้านบัวสีขาวหิมะ ประดับด้วยพริกสีแดงและเขียว กลิ่นเปรี้ยวเผ็ดลอยฟุ้ง ชวนให้น้ำลายไหล

เฉิงวานวานหยิบจานใบหนึ่ง คีบก้านบัวใส่ครึ่งจาน: "ซื่อต้าน เอาไปให้ปู่ย่าชิมหน่อย"

หลังจากทุกคนมีชีวิตที่ดีขึ้น เธอก็ไม่ได้ให้เด็กๆ เอาอาหารไปส่งที่บ้า

บทที่ 425 ชุนฮวาปฏิเสธการแต่งงาน

หลานชายซุนซื่อชื่อซุนเสี่ยวเล่ย ช่วงนี้ช่วยงานที่โรงอาหารตลอด เดินมาตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง หลังจากยุ่งกับมื้อเที่ยงเสร็จก็กลับ

เฉิงวานวานเจอเขาไม่กี่ครั้ง เด็กคนนี้ตัวสูงใหญ่จริงๆ พูดน้อย ขยันทำงาน ไม่มีเรื่องวุ่นวาย

แต่พี่ลูกพี่ลูกน้องแต่งงานกัน... แม้จะพบบ่อยในยุค

บทที่ 426 ซุนซื่อคลอดลูกอย่างราบรื่น

ฟ้ามืดแล้ว

หมอตำแยจ้าวถูกเชิญเข้าไปในห้อง เสียงร้องโหยหวนของซุนซื่อดังออกมาไม่หยุด

เฉิงวานวานฟังแล้วรู้สึกใจเต้นตึกตัก ยืนรอเฉยๆ ก็ทรมานเกินไป จึงไปช่วยต้มน้ำร้อนที่ห้องครัว

คุณย่าจ้าวกำลังต้มน้ำซุปไก่ ใบหน้าแสดงความกังวล "ไม่ใช่ว่ายังอีกเดือนหนึ่งถึงจะคลอดห