บทที่ 40 ข้าวรอดแล้ว

หนึ่งวันหนึ่งคืน และอีกครึ่งวันผ่านไป คนงานทำทางจากยอดเขาถึงเชิงเขา

คูน้ำกว้างครึ่งเมตรทอดจากภูเขาลงสู่ทุ่งนา แยกย่อยไปยังนาข้าวของทุกครัวเรือน

ผู้ใหญ่บ้านนำคนขึ้นเขา จุดเริ่มต้นคูน้ำห่างจากต้นน้ำเพียงหนึ่งคืบ จอบสุดท้ายที่สำคัญที่สุด ย่อมต้องมอบให้ผู้ใหญ่บ้านแห่งหมู่บ้านต้า

บทที่ 41 จะอยู่กับพ่อต้าซานไปตลอดชีวิต

"แม่ ระวัง!"

จ้าวต้าซานวิ่งพรวดเข้าไป ก้าวเท้าลงในนาข้าว รับเฉิงวานวานเอาไว้ได้ทัน

จ้าวฟู้กุ้ยที่กำลังจะเข้าไปช่วยพยุงคว้าน้ำเปล่า กลับโดนมือข้างหนึ่งบิดหูเอา

ป้าฟู้กุ้ยบิดหูสามีตัวเอง จ้องเฉิงวานวานตาเขม็ง ด่าอย่างโกรธเกรี้ยว "แม่นางจิ้งจอกคนดี กล้าแย่งผ

บทที่ 42 ทำเยลลี่เย็นไม่สำเร็จ

ยามเช้าสามโมง พระอาทิตย์คล้อยไปทางทิศตะวันตก

เฉิงวานวานนำพาคนในบ้านเริ่มงานกันอย่างขะมักเขม้น

งานของจ้าวซื่อตั้นง่ายมาก ขึ้นเขาไปขุดผักป่า กลับมาหั่นละเอียดเลี้ยงไก่

จ้าวซานหนิวและจ้าวเอ้อโกวรับผิดชอบพรวนดิน รดน้ำแปลงผักที่แข็งทั้งหน้าบ้านหลังบ้าน แล้วขุดพลิกดินหน