บทที่ 394 เซินเจิ้งเมาหลับใต้ต้นดอกไม้

ใต้ต้นดอกไม้ กลีบดอกร่วงหล่นสะพรั่ง

กลีบดอกปลิวว่อน ร่วงลงบนตัวเซินเจิ้ง เขาสวมเสื้อคลุมยาวสีขาวนวล ทำให้กลีบดอกดูยิ่งเด่นชัดสีชมพูแดง

ขวดสุราในมือเขาตกลงพื้น ปะปนกับกลีบดอกที่ร่วง กลีบดอกร่วงลงบนใบหน้าเขาเบาๆ เขารู้สึกคัน ยกมือปัดออก พลิกตัวนอนต่อ

แต่ก้อน

บทที่ 395 สินสอดของจวนเฉา

แม่สื่อหวังมาครั้งนี้เพื่อกำหนดเวลาขนสินสอด ในการแต่งงาน สินสอดต้องมาก่อน ต้องส่งมาที่บ้านฝ่ายชายก่อนวันแต่งงาน

แน่นอน ชาวบ้านไม่มีธรรมเนียมนี้ เพราะลูกสาวบ้านไหนก็ไม่มีสินสอดมากมาย แต่ตระกูลเฉาต่างออกไป เป็นตระกูลใหญ่อันดับต้นๆ ของอำเภอเหอโข่ว คุณหนูใหญ่ที่เกิดจากภรรยาเ

บทที่ 396 ธุรกิจแรกของโรงแรม

เฉิงวานวานจัดเตรียมอาหารโต๊ะใหญ่ให้แม่สื่อหวังและคณะ

หลังจากทานอาหารเสร็จ ครอบครัวเฉาก็เดินทางกลับ ส่วนที่ลานบ้านของเฉิงวานวานยังคงวุ่นวายเตรียมงานแต่งงานวันพรุ่งนี้

เฉิงวานวานเขียนข้อความบนกระดาษแดงแผ่นหนึ่ง แล้วถือไปที่หน้าโรงงานสบู่

แม้ว่าที่ลานบ้านของเธอจะคึกคัก