บทที่ 392 สามารถปกป้องเธอได้

ฟ้าเริ่มสาง

อากาศมีความเย็นของฤดูใบไม้ผลิ เสียงนกร้องใสกังวาน ส่งเสียงจิ๊บๆ ปลุกยามเช้า

ตระกูลเซินส่งรถม้ามาสามคัน สำหรับครอบครัวเฉิงวานวาน ครอบครัวอาจารย์หยู และคุณย่าจ้าว คุณปู่จ้าว ผู้ใหญ่บ้านจ้าวพร้อมภรรยา

เนื่องจากต้องไปงานเลี้ยง โรงเตี๊ยมต้าเหอจึงปิดหนึ่งวัน ท

บทที่ 393 พิธีรับญาติเสร็จสิ้น

ถึงฤกษ์งาม

คุณย่าเซิน นายอำเภอเซิน และเซินเจิ้งเดินออกมาจากห้องโถงใหญ่

"ขอบคุณทุกท่านที่สละเวลาอันมีค่ามาเยือนจวนเซินของพวกเรา วันนี้จัดงานเลี้ยงใหญ่ มีสองเรื่อง" คุณย่าเซินพูดด้วยรอยยิ้ม "เรื่องแรกทุกคนทราบแล้ว คือหลานชายที่ไม่เอาไหนของข้าได้รับการคุ้มครองจากบรรพบ

บทที่ 394 เซินเจิ้งเมาหลับใต้ต้นดอกไม้

ใต้ต้นดอกไม้ กลีบดอกร่วงหล่นสะพรั่ง

กลีบดอกปลิวว่อน ร่วงลงบนตัวเซินเจิ้ง เขาสวมเสื้อคลุมยาวสีขาวนวล ทำให้กลีบดอกดูยิ่งเด่นชัดสีชมพูแดง

ขวดสุราในมือเขาตกลงพื้น ปะปนกับกลีบดอกที่ร่วง กลีบดอกร่วงลงบนใบหน้าเขาเบาๆ เขารู้สึกคัน ยกมือปัดออก พลิกตัวนอนต่อ

แต่ก้อน