บทที่ 378 หมู่บ้านสกุลเฉิงที่ภูมิใจ

รถม้าเดินทางช้าๆ ตลอดทาง

กว่าจะถึงเมืองผิงอานก็บ่าย แล้วค่อยๆ มุ่งหน้าสู่หมู่บ้านต้าเหอ

ตลอดทาง มีเหวยหงอิงนวด เฉิงวานวานจึงรู้สึกสบายขึ้นมาก แต่พอถึงถนนในหมู่บ้าน เธอก็รีบเปลี่ยนท่านั่งให้สบายขึ้น

ทางฝั่งเมืองผิงอานเป็นถนนหลวง แต่พอเข้าหมู่บ้าน ก็เป็นถนนดินข

บทที่ 379 ของสินเดิมให้ชุนฮวา

ไม่ได้กลับมาครึ่งเดือน เถาดอกไม้ในลานบ้านก็เติบโตขึ้น ไต่ขึ้นไปตามกำแพง

"อี๋ย่าย่า..."

เสียงเด็กหญิงดังในลาน เหวินซื่อกำลังอุ้มเด็ก

เฉิงวานวานเดินเข้าไปรับหลานสาวมาอุ้ม ยิ้มตาหยี "จูจูน้อย คิดถึงย่าไหม?"

เด็กน้อยยังพูดไม่ได้ ส่งเสียงอี๋อี๋ย่าย่าพร้อมน้ำลาย

เหวินซ

บทที่ 380 นี่เป็นของตระกูลจ้าว

เฉิงวานวานซื้อชุดเครื่องมือช่างไม้กลับมาให้คุณปู่จ้าว

เครื่องมือที่คุณปู่ใช้อยู่เป็นของเก่าตั้งแต่สามสิบกว่าปีก่อน ส่วนชุดที่เธอซื้อมาเป็นรุ่นใหม่ล่าสุด ทำงานไม้ง่ายขึ้นมาก

คุณปู่จ้าวถือไว้ในมือ รักใคร่ไม่อยากวาง ลูบคลำเท่าไหร่ก็ไม่พอ

เมื่อครึ่งปีก่อน งานไม้ของเขา