บทที่ 357 เฉิงเจาได้เป็นลูกเขยตระกูลหลิ่ง

ใจกลางเมืองหูโจว ที่คึกคักที่สุด

หอปักผ้าหลังเล็กตั้งอยู่ริมถนน แกะสลักวาดลวดลายงดงาม ที่หน้าต่างชั้นสองมีม่านโปร่งหลายชั้น เมื่อลมพัด เงาร่างของสาวน้อยก็พริ้วไหว

คุณหนูใหญ่ตระกูลหลิ่งยืนอยู่ที่หน้าต่าง สวมชุดปักสีแดง บนใบหน้ามีผ้าโปร่งปิดหลวมๆ เผยให้เห็

บทที่ 358 ยกเลิกการหมั้น

เฉิงเจาในชุดสีน้ำเงินเข้ม หน้าตาหล่อเหลาสง่างาม บุคลิกสุภาพนุ่มนวลดั่งหยก ใครเห็นก็ไม่มีทางรู้สึกรังเกียจ

ภรรยาคุณหลิ่งจ้องมองเขาครู่หนึ่ง ถอนหายใจโล่งอก แล้วค่อยๆ สะกิดลูกสาวของตน

คุณหนูใหญ่ตระกูลหลิ่งยิ้มแหยๆ หันหน้าหนี ดวงตาเต็มไปด้วยความดื้อรั้น

"กระแอม คุณชาย คุณผู

บทที่ 359 พ่อเป็นอย่างไร ลูกก็เป็นอย่างนั้น

"ยี่สิบแปดตำลึง"

พอเถ้าแก่เอ่ยปาก เฉิงวานวานก็สูดหายใจเฮือก

เทียบเท่ากับครีมบำรุงผิวราคาสองหมื่นแปดพันในสมัยปัจจุบัน แค่ชนชั้นสูงเท่านั้นที่ใช้ได้

เห็นเฉิงวานวานทำหน้าเจ็บปวด เถ้าแก่ก็ไม่ได้แสดงท่าทีดูถูก เพราะมันแพงจริงๆ เขาหยิบกล่องสีชมพูอีกใบขึ้นมา