บทที่ 342 เปิดร้านต้าเหอเหยียน

แสงแดดต้นฤดูใบไม้ผลิส่องลงมา ใต้ต้นไม้มีเงาไม้ประปราย

ผู้ใหญ่บ้านยืนอยู่บนก้อนหินสูง พูดถึงแผนอนาคตของหมู่บ้านต้าเหออย่างกินใจ ภาพในอนาคตปรากฏขึ้นต่อหน้าทุกคน—

ผู้คนพลุกพล่าน รถม้าสัญจรไปมา เสียงป่าวร้องขายของดังไม่ขาดสาย...

หมู่บ้านต้าเหอในอนาคต จะคึกคักและครึกคร

บทที่ 343 คุณนายเซินมาเยือน

ในห้องโถงหลักของโรงเตี๊ยม ติดผนังมีโต๊ะยาววางอยู่ บนโต๊ะมีจานเล็กๆ นับร้อยใบ แต่ละจานมีอาหาร ทั้งชิ้นไก่ เป็ดย่าง หมูตุ๋นน้ำแดง ฯลฯ ทั้งหมดนี้ให้ชิมฟรี

ผู้คนหลั่งไหลเข้ามา แต่ละคนหยิบคนละชุด โต๊ะใหญ่ที่วางของชิมฟรีก็หมดลง

แต่ในครัวยังมีอาหารใหม่ๆ ทยอยออกมาไม่ขาดสาย คน

บทที่ 344 โปรโมทไข่เยี่ยวม้า

หลังคุณนายเซินทานเสร็จก็จากไป แน่นอน ท่านยืนกรานจ่ายเงินที่เคาน์เตอร์ ไม่ยอมให้เฉิงวานวานเลี้ยง

แต่โรงเตี๊ยมต้าเหอเหยียนยังคงวุ่นวาย คนมาชิมอาหารยังคงไม่ขาดสาย

การชิมครั้งนี้มีเมนูใหม่ เต้าหู้ผัดไข่เยี่ยวม้า แต่ละจานเล็กๆ ตักหนึ่งช้อน พอดีคำ

อาหารอื่นๆ ชิมคำเดียวก็เ