บทที่ 334 ห่วงใยประชาชนทั้งหมด

ผ่านยามจื่อแล้ว

จวนผู้ว่าการเมืองมืดสนิท มีเพียงโคมไฟส่องแสงอบอุ่นริบหรี่

ในห้องหนังสือก็มีไฟสว่าง ท่านผู้ว่าการเมืองนั่งบนเก้าอี้ นายอำเภอเซินประสานมือยืนอยู่ใต้โต๊ะ

"ถ่านรังผึ้ง?" ท่านผู้ว่าการเมืองมองแบบแปลน สีหน้าไม่อยากเชื่อ "เจ้าหมายความว่า ทำถ่านเป็นรูปแบบน

บทที่ 335 เหอเยี่ยนถูกหมาป่ากัด

แม้ฟ้ายังไม่สว่างเต็มที่ แต่รอบข้างมีเจ้าหน้าที่หลายคนถือคบไฟ

แสงไฟสีส้มตกกระทบใบหน้าชุนฮวา นิ้วของท่านเหอชี้มาที่ชุนฮวาพอดี

ชุนฮวาตกตะลึงทั้งคน

นางไม่ได้นอนทั้งคืน ตั้งใจมาดูว่าบนเขาเกิดอะไรขึ้น เดี๋ยวจะกลับไปรายงานป้าใหญ่

ใครจะคิดว่า นางจะถูกท่านเหอจับตามอง

น

บทที่ 336 ลูกในท้องเป็นชายหรือหญิง

"เซินตงหมิง! เจ้าช่างกล้านัก!"

เหอเยี่ยนโกรธจัดกระโดดผลุงจากเตียง น่าเสียดายที่เขามีแผลเต็มตัว พอทำเช่นนี้แผลก็แตกอีกครั้ง เลือดไหลทะลัก

นายอำเภอเซินประนมมือ ท่าทางนอบน้อมแต่ไม่ถึงกับหมอบคลาน: "ท่านเหอเป็นขุนนางจากเมืองหลวง คงไม่สนใจหมอเท้าเปล่าในเมืองเล็กๆ ข้า